دختری کنجکاو میپرسید:

ایها الناس عشق یعنی چه؟

دختری گفت: اولش رویا

آخرش بازی است و بازیچه

مادرش گفت: عشق یعنی رنج

پینه و زخم و تاول کف دست

پدرش گفت: بچه ساکت باش

بی ادب! این به تو نیامده است



رهروی گفت: کوچه ای بن بست

سالکی گفت: راه پر خم و پیچ

در کلاس سخن معلم گفت:

عین و شین است و قاف، دیگر هیچ



دلبری گفت: شوخی لوسی است

تاجری گفت: عشق کیلو چند؟

مفلسی گفت: عشق پر کردن

شکم خالی زن و فرزند



شاعری گفت: یک کمی احساس

مثل احساس گل به پروانه

عاشقی گفت: خانمان سوز است

بار سنگین عشق بر شانه

شیخ گفتا:گناه بی بخشش

واعظی گفت: واژه بی معناست

زاهدی گفت: طوق شیطان است

محتسب گفت: منکر عظما ست



قاضی شهر عشق را فرمود

حد هشتاد تازیانه به پشت

جاهلی گفت: عشق را عشق است

پهلوان گفت: جنگ آهن و مشت



رهگذر گفت: طبل تو خالی است

یعنی آهنگ آن ز دور خوش است

دیگری گفت: از آن بپرهیزید

یعنی از دور کن بر آتش دست

چون که بالا گرفت بحث و جدل

توی آن قیل و قال من دیدم

طفل معصوم با خودش می گفت:

من فقط یک سوال پرسیدم!

خیلیام الان

خیلیام در آینده خواهند داشت.

نمیدونم واقعا نمیدونم ... !

بعضی وقتا ادم اینقدر حرف برا گفتن داره که نمیدونه از کجا شرو کنه چی بگه ازکجا و چجوری بگه.

بعضی وقتها ادم به چند سال پیشش یا نه چند ماه پیشش شایدم چندروز و چند ساعت پیشش که فکر میکنه خندش میگیره یا شاید گریه کنه بخاطر کارایی که کرده بخاطر اتفاقایی که براش افتاده یا بلاهایی که خودش سرخودش آورده.

یکی بود یکی نبود یه پسری بود توی یه شهر بزرگ و شلوغ.این پسر سن زیادی نداشت هنوز بیست سالش نشده بود خیلی از دوستاو همکلاسیاش جلوتر بود 18سالش بود وارد دانشگاه شده بود.حالا ترم آخر کاردانی بود خیلی خوشحال بود فکر میکرد نصف راه زندگیشو رفته و فقط یه نصفه دیگش مونده که اگه اونم بتونه انجام بده دیگه نونش تو روغنه.دیگه باید بشینه و عشق و حال دنیارو بکنه.

پس تو همون سن 20سالگی منتظر مادرش نشد خودش آستیناشو واسه خودش بالا زد.

پسر خوبی بود نیتش خیر بود.میخواست تنها نباشه.دنبال یه شریک برا زندگیش بود.دوست داش اون چیزایی که درباره عشق تو کتابا خونده یا شنیده رو تجربه کنه.

بیشتر به دخترا نزدیک شد تا اونیرو که میخواد و آرزوشو داره رو بتونه پیدا کنه.آخر خیلی رمانتیک بود اخلاقای خاصی داشت.شدیدا به عشق علاقه داشتو ایمان داشت که زندگی باید با عشق باشه.

گشت و گشت و گشت تا بعد از آشنایی با چندتا دختر برحسب اتفاق با یکی آشنا شد که بنظر میومد خصوصیاتش به اونی که توفکرشه میخوره.

شروع به جمع کردن اطلاعات کرد،انتخاب درست به نظر میومد،اخلاق همون اخلاق بود،همه معیارایی که تا اون روز تو ذهنش بود کم و بیش میشد توی این دختر پیدا کرد،پس یه جورای میشد به این نتیجه رسید که خدا اینو گذاشته جلوی راهش!

دوستی شروع شد،چیزی نگذشت که علاقه بین دونفر خودشو نشون داد،دیگه نمیتونستن از هم قایم کنن که همدیگرو دوست دارن،یواش یواش کار به جایی رسیده بود که هر روز صبح و عصر باید همدیگرو میدیدن یا صدای همو میشنیدن،اگه این اتفاق نمافتاد روزشون شب نمیشد.

رابطشون پاک بود و ادعا داشتن خدا کمکشون میکنه،با هم صاف و صادق بودن و هیچ اختلافی نداشتن طوری که همه دوستای این پسرو دختر آرزو داشتن جای اینا بودن.زندگیشون بشکلکاملا ایده ال پیش میرفت اما یه اتفاقایی داشت میافتاد که ممکن بود باعث بشه این رابطه دیگه مثل قبل نباشه.

اون اتفاق این بود که پسر باید میرفت سربازی.بمدت دوسال،اونم یه جای دور خیلی دور جایی که دیگه همدیگرو چندماه یکبارم نمیتونستن ببینن.

اما اتفاقی که افتاد طور دیگه ای بود،این دو غنچه داستان ما عشقشون خیلی صادقانه تر و محکمتر از حرفا بود که بخواد با دور شدن از هم از بین بره،داستان کاملا برعکس رقم خورد این دوری نتیجه عکس داد و باعث شد این دو علاقشون به یکدیگر هزاران برابر بشه،حالا دیگه خیالشونم از طرف هم راحت تر شده بود،آیندشونو روشنتر میدیدن و بازهم به این موضوع که خدا با ماست اعتقاد بیشتری پیدا کردن.

پسر اون موقع کاملا به خودش اعتماد داشت میدونست که تصمیمش بدون عیب و نقصه و مو لا درزش نمیره،میدونست که همه جوانب ماجرارو در نظر گرفته،جایی واسه هیچ حرف و حدیثی نذاشته بود.

حالا سه سال از دوستی این دو کبوتر عاشق گذشته بود یه سال با هم و دو سالم دور از هم،اما انگارکل تک تک این ایامو باهم گذرونده بودن.خیلی خیلی به هم نزدیک شده بودن واقعا همدیگرو از ته دل دوست داشتن.

تواین مدتیکه پسر سرباز شده بود دختر رفت و تحصیلاتشو رسوند به پسر حالا هردو فوق دیپلم بودن،پسر سربازی رفته بود و موقعیت خوبی بود که هردو پیدا کرده بودن.همیشه بهم میگفتن ما دوتا با همه فرق میکنیم.خدا حواسش بهمون هست.

اما روزگار داشت برخلاف انتظارشون اتفاقایی رو که هیچوقت فکرشم نمیکردن بیوفته رو تدارک میدید.خدا برای تشکر از عشق پاک این دو فرشته،تدارکات ویژه ای دیده بود!!

در عرض یکسال پسر دانشگاه قبول شد رشته مهندسی مورد علاقشو ادامه بده اما اینبار نزدیک بود خیلی نزدیک به عشقش دیگه مجبور نبودن دوباره دوری از همدیگرو تجربه کنن،شش ماه بعد دخترم تونست دانشگاه قبول شه و اونم همون رشته ای که خونده بود رو تا مقطع مهندسی میتونست ادامه بده،اونم توی شهر خودشون.اما اتفاقی که نه تنها این دو عاشق بلکه هیچکس روی زمین فکرنمیکرد که توی این سال ویژه اتفاق بیافته این بود که پسر تونست یه خونه نقلی و قشنگ بخره اونم بهترین نقطه شهر،درسته،این هدیه ویژه خدا به این دو عاشق بود.

دیگه همه چیز مرتب شده بود.همه اتفاقایی که باید میافتاد افتاده بود.اگه سال قبل به این دختر و پسر میگفتی این اتفاقا میافته باور نمیکردن،اما همه این اتفاقا افتاده بود.دیگه مشکلی سر راه این دو نبود فقط مونده بود یه کار ساده برای پسر که اونم داشت تدارک میدید.

هیچی کم نبود،همه چیز مرتب بود،همه چیز سر جای خودش بود،تمام برنامه ریزیهای چند سال آینده انجام شده بود و فقط مونده بود خواستگاری و عقدو عروسی...!!

بازم طبق معمول دختر مشغول درس،پسرم مشغول درس و بفکر هموار کردن راه آینده بودن.

چهار سال از دوستیشون گذشته بود و بازم مثل قبل عاشق هم بودن،بازم باید هر روز همدیگرو میدیدن یا حداقل صدای همو میشنیدن،یه عشق پاکو صاف و ساده.

بارها بهم قول داده بودن که به هیچ عنوان همدیگرو تنها نذارن،دختر قول داده بود حتی اگه پسر تا قله قاف بره دنبالش بره،پسرم قول داده بود که دخترو خوشبخت کنه.

اونا بهم قول داده بودن قدر همه این نعمتهایی که خدا بهشون داده رو بدونن.هیچوقت لحظه های سختی که گذروندن رو فراموش نکنن و تا آخر عمر کنارهم باشن،پسر عاشق ما قول داده بود به دختر اگه تحت هر شرایطی ازدواجشون انجام نشه،دیگه دنبال هیچ دختری نره!!

یروز که داشتن با هم تلفنی مثل همیشه حرف میزدن،شروع کرده بودن به رویا پردازی همیشگی و ساختن آینده و لذت بردن از اون بعد از 45 دقیقه صحبت و در عرض دو دقیقه به خاطر یه موضوع ساده اتفاقی افتاد که ....!!!

من نمیدونم دلیلش چی بود؟چه کسی مقصر بود؟چه حرفایی زده شد؟اما اینو میدونم که چهارسال رابطه عاشقانه ارزشش خیلی خیلی خیلی بیشتر از اینه که در عرض دو دقیقه نادیده گرفته بشه.

نمیدونم چرا و نخواهم فهمید چرا اون دختر اون روز بهم گفت ازت متنفرم!!!!!

اخه چجوری میشه در عرض دو دقیقه یه نفر از عشقش متنفرشه؟؟؟؟؟

آیا واقعا عاشق عشقش بوده؟

من که هیچ وقت این موضوع رو درک نکردم،اما اتفاقی که فکر میکردم برام بیافته اینه که راه زندگیم همونطوری که چهارسال پیش عوض شد دوباره عوش بشه.

دیدم به زندگی،نسبت به خانوما،نسبت به عشق،و نسبت به خیلی چیزای دیگه عوض میشه.

اما من روی همه حرفایی که تو این چهار سال زدم تا آخر عمر پایبند خواهم بودو به همه قولهایی که دادم پایبندم و عاشق عشقم خواهند ماند فقط دوست دارم بدانم چرا ازم متنفر شد؟

دنیا همه هیچ و اهل دنیا همه هیچ

ای هیچ برای هیچ برخود مپیچ

دانی که پس از مرگ چه میماندو بس؟

عشق است ومحبت است و باقی همه هیچ

بعد از یه غیبت کوتاه(دو سه ساله)الان با مطالب جدید در خدمتتونم. اینم اولیشه.

در مورد درسهای زندگیه:

درس اول :

همونطور که قول داده بودم من اومدم.

اولا تشکر کنم از کسایی که خیلی خیلی لطف کرده بودن و نظر داده بودن واقعا خوشحال شدم.

و از اونجایی که ادامه خدمت باید برم ارومیهو فقط تا یکشنبه سوم دی وقت دارم که کارامو بکنم بیشتر از این نمیتونم پست بزارم.

فقط کسایی که میخواستن از سربازی چیزی بدونن یه وبلاگ قراره ساخته شه که با همکاری بچه های خودمونه اگه دوست داشتید سر بزنید خوشحال میشیم.

وبلگ پادگان شهدا(هتل شهدا)

همتونو به خدا میسپارم.